| تبليغات | X |
گوشه پنجره کوچک تنهایی تو
چشمها خيس از اشک
دل پر ز ترانه
و چه زيبا و چه دلتنگ ...
که ز شب دوری
و به روشني نزدیکی
تو پر از احساسي
دل پر از پایان است
و تو خود مي دانی
که لحظه در پيش دل زانو زده است
و تمناي وصال از آفتاب می جويد
ابر دل می غرد
بر سر کوچه نازک تنهايي تو
و تمناي وصال از خورشيد مي جويد
و چه زيبا و چه دلتنگ
...که اگر خورشيد به وصال تو در مي آمد
همه جا پر مي شد از کمان رنگين
همه جا پر مي شد از نسترنهاي سپیید
همه کوچه ميشد شر و شور بهار
و همين زيباييست
که خيال تو برود تا سراپرده نور
و همه هستي تو آرزوهاي محال است و قشنگ
گرچه اين آرزو باشد و دل در طلب خيال
و چه زيبا و چه دلتنگ
تا باد ببويد سراپاي پروانه هاي رنگارنگ
من چه دلتنگ بودم
تو پر از خاطره
من پر از حادثه
چشمانم در آینه بشکست ...
صدایم در اوج بسوخت ...
لحظه را چه کسی در نطفه خفه کرد ؟
همه غرور دلها بود که نگذاشت دل برود !!!
به کجا ؟
پی دیوانگی نیمه بشکسته خود ...
و چه تلخ ...
و چه تلخ بود نشستیم به تماشای وداع تکه های آینه بشکسته
و نشستیم ... چه بی باک - چه غم انگیز و چه دردناک
دیبا در لحظه صفر بسوخت اما تو نیامدی
لحظه ای که این جمله رو دیدم حسی عجیب در تنم بیداد کرد ...
مرگ انتها نیست مرگ پوچی نیست زندگی پوچ است ... پس پیش به سوی مرگ ...
بار اول که مرگ را دیدم نه ترسناک بود - نه وحشت داشت - نه زشت بود خلا یی بود که هرکس با طرز نگرش خود می توانست آن را پر کند ...
مرگ خودت بودی و نمی دانستی!
مرگ سامانه ی اشکهایت بود و نمی دانستی !
مرگ نا محرمی دلت بود که دلش را همراهی کرد !
مرگ زیبا ترین سپیده ای بود که در آغوش او دیدی !
شاید روزگاری اینها همه وجودت باشد اما مرگ از تمام اینهایی که نگاهت را دزدید آرامش بخش تر است .
بگذار تو را دیدار کند او ...
لحظه ای که خاک امانتش را دوباره بازپس می گیرد آرامش بر روحت بوسه می زند ...
دیبای تو
نوروزعید ایران باستان را به تمام نژاد آریایی تبریک می گویم .
باشد که همیشه زرتشت مقدس را ارج نهیم و نوروز را با گفتارنیک - پندارنیک - کردارنیک آغاز کنیم .
زیبا ترین بهار تقدیم تو باد . 
برآورده شدن آرزوهای شما رو آرزو دارم .
دیبا ...