تو چه آرام بودی

من چه دلتنگ بودم

تو پر از خاطره

من پر از حادثه

چشمانم در آینه بشکست ...

صدایم در اوج بسوخت ... 

لحظه را چه کسی در نطفه خفه کرد ؟

همه غرور دلها بود که نگذاشت دل برود !!!

به کجا ؟

پی  دیوانگی نیمه بشکسته خود ...

و چه تلخ ...

و چه تلخ بود نشستیم به تماشای وداع تکه های آینه بشکسته

و نشستیم ... چه بی باک - چه غم انگیز و چه دردناک